Yazı

 

 

                                             BEN SANA MECBURUM
                                Ben sana mecburum bilemezsin
                                Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
                                Büyüdükçe büyüyor gözlerin
                                Ben sana mecburum bilemezsin
                                İçimi seninle ısıtıyorum.
                                Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor
                                Bu şehir o eski İstanbul mudur
                                Karanlıkta bulutlar parçalanıyor
                                Sokak lambaları birden yanıyor
                                Kaldırımlarda yağmur kokusu
                                Ben sana mecburum sen yoksun.

                                Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur
                                İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur
                                Tutsak ustura ağzında yaşamaktan 
                                Kimi zaman ellerini kırar tutkusu
                                Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından
                                Hangi kapıyı çalsa kimi zaman
                                Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

                                Fatih'te yoksul bir gramafon çalıyor 
                                Eski zamanlardan bir cuma çalıyor
                                Durup köşe başında deliksiz dinlesem
                                Sana kullanılmamış bir gök getirsem
                                Haftalar ellerimde ufalanıyor
                                Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem
                                Ben sana mecburum sen yoksun.

                                Belki haziranda mavi benekli çocuksun
                                Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor
                                Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden
                                Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun
                                Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor
                                Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin 
                                Kötü rüzgar saçlarını götürüyor 

                                Ne vakit bir yaşamak düşünsem
                                Bu kurtlar sofrasında belki zor
                                Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden
                                Ne vakit bir yaşamak düşünsem 
                                Sus deyip adınla başlıyorum
                                İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin
                                Hayır başka türlü olmayacak
                                Ben sana mecburum bilemezsin.
                        Atilla İLHAN

                           

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !